การทดสอบความต้านทานไฟฟ้าของตัวนำ

การทดสอบความต้านทานไฟฟ้าของตัวนำใช้วัดความต้านทานไฟฟ้ากระแสตรงของตัวนำสายเคเบิล และตรวจสอบว่าค่าความต้านทานไม่เกินค่าสูงสุดที่กำหนดไว้ตามขนาดและโครงสร้างของตัวนำ

ค่าความต้านทานที่ปรับแก้ให้เทียบเท่าที่อุณหภูมิ 20°C

โดยทั่วไป ค่าความต้านทานของตัวนำจะแสดงเป็นหน่วยดังนี้

Ω/km ที่อุณหภูมิ 20°C

ค่าที่วัดได้จะได้รับการปรับแก้โดยพิจารณาจากปัจจัยต่อไปนี้

ค่าความต้านทานที่วัดได้ ค่าความต้านทานไฟฟ้ากระแสตรงจริงที่บันทึกโดยเครื่องมือทดสอบ

ความยาวของตัวอย่าง ค่าที่วัดได้จะถูกแปลงให้อยู่ในรูปค่าความต้านทานต่อความยาวหนึ่งกิโลเมตร

อุณหภูมิของตัวนำ ใช้ตัวประกอบปรับแก้อุณหภูมิเพื่อให้สามารถเปรียบเทียบผลการทดสอบที่ได้จากอุณหภูมิห้องปฏิบัติการที่แตกต่างกัน โดยอ้างอิงอุณหภูมิมาตรฐานที่ 20°C

จากนั้นนำค่าความต้านทานที่ปรับแก้แล้วไปเปรียบเทียบกับค่าความต้านทานสูงสุดที่มาตรฐานของตัวนำที่เกี่ยวข้องอนุญาต

ข้อกำหนดของตัวนำสำหรับสายเคเบิลโซลาร์เซลล์ H1Z2Z2-K

สำหรับ สายเคเบิล H1Z2Z2-K ตามมาตรฐาน EN 50618 ตัวนำมีคุณสมบัติดังนี้

ทองแดงเคลือบดีบุก

เส้นลวดตัวนำทำจากทองแดงและเคลือบดีบุกอย่างต่อเนื่องทั่วทั้งพื้นผิว

ตัวนำอ่อนตัวประเภท Class 5

โครงสร้างของตัวนำเป็นไปตามข้อกำหนดสำหรับตัวนำประเภท Class 5 ที่ระบุไว้ในมาตรฐาน EN / IEC 60228

ค่าความต้านทานที่อุณหภูมิ 20°C

ค่าความต้านทานของตัวนำต้องไม่เกินค่าสูงสุดที่กำหนดไว้ในมาตรฐาน EN 60228 สำหรับ ตัวนำทองแดงประเภท Class 5 ที่เคลือบโลหะ ซึ่งมีขนาดและโครงสร้างที่ตรงกัน

มาตรฐาน EN 50618 กำหนดให้ทดสอบความต้านทานของตัวนำตาม ข้อ 5 ของมาตรฐาน EN 50395 ซึ่งอ้างอิงขั้นตอนการวัดความต้านทานของตัวนำตามมาตรฐาน EN 60228

ความต้านทานไฟฟ้าของตัวนำสำหรับสายเคเบิลโซลาร์เซลล์ตามมาตรฐาน IEC 62930

มาตรฐาน IEC 62930 ยังกำหนดให้ตัวนำของสายเคเบิลระบบโซลาร์เซลล์ทำจากทองแดง โดยเส้นลวดตัวนำต้องเคลือบดีบุก

สำหรับสายเคเบิลที่เชื่อมต่อโดยตรงกับแผงโซลาร์เซลล์ ต้องใช้ ตัวนำประเภท Class 5 ตามมาตรฐาน IEC 60228 ส่วนตัวนำประเภท Class 2 สามารถใช้ได้กับการติดตั้งแบบอยู่กับที่บางประเภทที่ไม่ได้เชื่อมต่อโดยตรงกับแผงโซลาร์เซลล์

ค่าความต้านทานไฟฟ้าของตัวนำที่วัดได้จะต้องนำไปประเมินเทียบกับค่าความต้านทานสูงสุดที่กำหนดไว้ในมาตรฐาน IEC 60228 ที่เกี่ยวข้อง

การประเมินผลผ่านหรือไม่ผ่านการทดสอบ

ผ่านการทดสอบ

ค่าความต้านทานของตัวนำที่ปรับแก้ให้เทียบเท่าที่อุณหภูมิ 20°C ต้องไม่เกินค่าความต้านทานสูงสุดที่อนุญาตสำหรับขนาด ประเภท และโครงสร้างของตัวนำที่กำหนด

ไม่ผ่านการทดสอบ

ค่าความต้านทานที่ปรับแก้แล้วสูงกว่าขีดจำกัดสูงสุดที่เกี่ยวข้อง แสดงว่าตัวนำไม่เป็นไปตามข้อกำหนดด้านความต้านทานไฟฟ้าที่กำหนดไว้

ค่าความต้านทานที่สูงเกินไปอาจเกี่ยวข้องกับปัจจัยต่าง ๆ เช่น พื้นที่หน้าตัดของตัวนำที่ใช้ในการนำไฟฟ้าไม่เพียงพอ ความแปรปรวนของโครงสร้างตัวนำ คุณภาพของเส้นลวดตีเกลียวที่ไม่เหมาะสม หรือปัญหาที่เกี่ยวข้องกับวัสดุ